Hoop - Dromen

Hij

Hoop

Hoe kan dit toch
Jij was de plus en ik de min
Wij hebben elkaar gezocht
en waren voor het leven vriend en vriendin

Al acht jaar bij elkaar
Verscholen dingen komen boven drijven
en we bleven toch een paar
ondanks de vele nullen en vijven

Jouw manier van doen was zo beminnelijk
Na al die jaren liep het toch nog fout
en het idee jou te verliezen is verschrikkelijk
want jij hebt een hart van goud

In mijn jeugd heb ik veel gemist
De 1e keer ben ik te vroeg getrouwd
en flink naast het net gevist
Gewoon veel te jong een gezin gebouwd

Toen kwam jij in mijn leven
Totaal twee verschillende mensen
wij hebben elkaar alles gegeven
Wat willen wij ons nog meer wensen

En toch . . . Dat ene iets
de hoop en onze dromen
Zijn we elkaar dat toch voorbij gefietst
en is aan onze droom een eind gekomen

Ruud Kleijs

 

Zij

Dromen

Hoe kan dit toch?
Jij was degene die altijd zei
jij bent de liefde van mijn leven
met jou zou ik zelfs wonen in een hutje op de hei

We waren zeventien jaar bij elkaar
Dat hutje op de hei is er nooit gekomen
Jouw ego te groot
Je hebt de stap nooit genomen

Ik vond je eigenwijs
en jouw gedrag soms irritant
Je deed alsof je alles onder controle had
maar stak je kop in het zand

Het was jouw manier van
hoe je in je jeugd moest overleven
Lange tijd seksueel misbruikt
daar was dit patroon van overgebleven

Ik bewonderde je grote hart
en welkom was iedereen 
Zo’n liefdevol mens
zo ken ik er verder geen

En toch . . . Dat ene hutje op de hei
dat is er nooit gekomen
Ik weet zeker dat het je spijt
nu moet ik alleen verder dromen

Miek Kleijs-Bekkers

 

 


 

Datum publicatie: Apr 18, 2020

Gedichten - Blog

Hoop - Dromen