De ja maar's

Het afgelopen jaar heb ik zoveel dingen gedaan waarvan ik vroeger dacht dat ik het niet zou kunnen/durven of waarvan mijn ego ging steigeren. Nu een jaar verder blijft die uitdaging nog steeds bestaan. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik mijn leven weer op poten kan zetten. Als ik zo om me heen kijk ben ik ook best trots op mezelf, ik heb het naar omstandigheden al best aardig op poten gezet.

Waarom heb ik dan zo het idee dat het beter moet zijn dan dit?
En meteen komen er een aantal punten in mijn hoofd op wat er beter kan.
1. Een ander huis, want waar ik nu woon is een nood oplossing en de afspraak is dat het voor tijdelijk is.
2. Ander werk, iets waarmee ik meer verdien zodat ik punt 1 kan betalen.
3. Eigenlijk ook wel de belangrijkste, dat mijn faillissement na vier en een half jaar eindelijk afgerond gaat worden.
Dit alles zit er voor nu niet in omdat het de realiteit is dat we met z'n allen midden in de corona crisis zitten. Dus beter dan dit wordt het even niet.

Hoe kan ik mezelf uitdagen?
Wat kan ik vandaag doen waar ik altijd al een reden voor kon bedenken om het niet te doen.
Mijn boek schrijven!
Ja maar ik ben dyslectisch, kan niet schrijven en durf ik de situatie waarin ik zit wel zo open en bloot naar buiten te brengen? Zo kan ik nog wel even doorgaan met de ja maar's. Het enige excuus wat ik nu niet meer kan zeggen is Ja maar daar heb ik geen tijd voor. Ik zeg al zeker 24 jaar dat ik een boek ga schrijven en ben al een aantal keer daadwerkelijk begonnen. 
Waar ga ik over schrijven dan en wie zit er op mij te wachten?

Nou ik zit op mezelf te wachten totdat ik eindelijk eens opsta en ga zeggen heb en te doen wat ik te doen heb.

Wordt vervolgd . . .

 


 

Datum publicatie: Mar 29, 2020

Gedichten - Blog

De ja maar's