Kan je niet laten gaan - In liefde . . .

Hij

Kan je niet laten gaan

Wat ik heb gedaan kan niet goed zijn
jou reactie doet me heel veel pijn

Tussen ons kan het niet verder gaan
maar toch blijven we bij elkaar staan

Hoe vaak heb je mij al pijn gedaan
waarom ben je zo dichtbij en zo ver van mij vandaan

Ik schommel tussen jou buien heen en weer
maar wil me niet meer laten kwetsen, niet deze keer

Ik wil van dat gevoel wegrennen
en deze liefde niet meer kennen

Maar vooruit gaan lukt me nog niet
terwijl ik weet, na dit wachten komt weer verdriet

Ik wil sterk zijn en zonder je kunnen
en mezelf een eigen leven gunnen

Maar ik kan me niet van je losmaken
ik kan je maar niet uit mijn gedachte krijgen

Steeds weer dat verlangen naar jou
al zeg ik tegen mezelf: Kom op nou!!

Ruud Kleijs

 

Zij:

In liefde laten gaan

De laatste momenten van ons samenzijn
schreeuwde jij het uit van de pijn

Ik ben aan het reanimeren gegaan
je was lijfelijk dichtbij maar al zo ver bij mij vandaan

De klok leek stil te staan
na een eeuwigheid kwam de ambulance eraan

In het ziekenhuis zag ik je weer
je lichaam was al koud en je leek jezelf niet meer

Ik zag een bakje met je rijbewijs en sieraden staan
verdwaasd heb ik dat in mijn tas gedaan

Mijn broer heeft mij een lift naar huis gegeven
ik zei: Dit is de eerste dag van mijn nieuwe leven

Zie op de tafel de krant en een half opgegeten broodje staan
de krant nog even bewaard, maar wat heb je eraan

Jou wassen en aankleden wilde ik zelf doen
jouw kist geschilderd, de deksel groen

Een liefdevol samenzijn tot het laatste uur
daarna heb ik je begeleid tot aan het vuur

Miek Kleijs-Bekkers


 

Datum publicatie: Apr 5, 2020

Gedichten - Blog

Kan je niet laten gaan - In liefde . . .