Over Miek

Tot eind 2019 heb ik gewerkt als masseuse,therapeut en trainer met specialiteit relatie's, hoofdpijn, burn-out en andere stress gerelateerde klachten. Lang getwijfeld, want door te stoppen ben ik wel mijn licenties kwijt. Doorgaan was geen optie want ik was toe aan letterlijk en figuurlijk even afstand en de focus op mezelf. Tijd voor rust en bezinning. Tot voor de corona crisis was ik ook aan het werk in een sauna, deed daar loyly opgietingen en werkte ook in de horeca. Heerlijk werk zo onder de mensen en even geen moeilijke dingen maar door de sluiting van de sauna's en horeca nu even niet lijfelijk onder de mensen. 

Proces van loslaten
Omdat ik na het overlijden van mijn lief nog niet weet welke naam ik ga gebruiken noem ik mezelf voor het gemak alleen bij mijn voornaam. De naam Kleijs voelt voor nu het meest vertrouwd maar ook een beetje raar, alsof ik dan aan het verleden blijf hangen. Wanneer ik terug kijk op de tijd voor het overlijden van Ruud dan is echt werkelijk alles anders. Het is alsof ik op een ander level zit in een Mario computerspelletje. Andere woonplek, ander werk en een andere omgeving. Best gek, alsof er met een gum een deel van mijn leven is weggeveegd. Ben ook aan het onderzoeken hoe het is om mijn meisjesnaam Bekkers weer aan te nemen. Letterlijk weer terug naar mijn wortels.

Creativiteit als leidraad
Ik ben creativiteit in beweging en denk vaak anders dan anderen. Dat denken doe ik sowieso in plaatjes, ze noemen dat ook wel dyslexie (moeilijk woord trouwens voor mij maar gelukkig weet mijn computer hoe je dat schrijft). Op dit moment zit ik noodgedwongen opgehokt in mijn cocon en ben creatief aan de slag met allerlei mogelijkheden om straks getransformeerd uit mijn cocon te komen en mijn vleugels uit te slaan. Geen kaders en beperkingen meer voor mij door de zorgverzekeraars, ik ben op weg om een vrije behandelaar te zijn.

Draagkracht

Ik sta versteld van de draagkracht die ik heb. De uitdagingen op mijn pad sinds het overlijden van Ruud zijn enorm groot. Doordat het allemaal te groot en teveel is om in mijn eentje te kunnen dragen ben ik als vanzelf om hulp gaan vragen aan een grotere macht, sommige noemen dat God. Vanaf dat moment heb ik het gevoel dat ik geholpen word. De dingen die ik echt nodig heb komen als vanzelf op mijn pad. Het is niet zo dat ik er niets voor hoef te doen, ik moet ook wel gewoon aan aardse mensen vragen wat ik nodig heb. Dus achterover in mijn stoel zitten dat is er niet bij. Het voordeel is ook dat ik echt niks te verliezen heb want ik heb niks, angst is weggevallen en dat geeft een gevoel van vrijheid. Het is mijn grootste verlangen om ook op papier weer vrij te zijn. Ik ben jaren geleden zo dom geweest om mijn handtekening te zetten onder een contract van de zakenpartner van mijn man, ook getuige op ons huwelijk. Als ik in iemand vertrouwen had dan was het wel in hem. Maar ja dat is allemaal verleden tijd, en ik ben de enige die nu de problemen van hen beide tot het bittere einde moet oplossen. Eigenlijk zou er op 3 april as een verificatievergadering zijn bij de rechtbank om mijn faillissement op te heffen maar door de corona crisis gaat die vergadering nu niet door.

Leven in het NU
Het is wel even een domper dat die vergadering niet door kan gaan maar de realiteit is dat er op dit moment over de hele wereld dingen niet doorgaan. Alles wat het afgelopen jaar op me af gekomen is, heeft ervoor gezorgd dat ik in het nu kan leven. Wanneer ik denk aan mijn toekomst dan heb ik geen idee hoe ik dat ga vormgeven. Teveel toekomst gericht bezig zijn zorgt ervoor dat ik in de war raak en geen uitweg zie. Daarom kies ik er bewust voor om met de dag te leven.
Naar mijn gevoel zit ik in een real life workshop, het komt er nu op aan dat ik alles wat ik in al mijn trainingen, workshops en uit boeken heb geleerd nu in de praktijk ga brengen. Na het theoretische examen van alles wat ik gedurende mijn leven geleerd heb is het nu tijd voor mijn praktijk examen. 

Wanneer ben ik geslaagd voor mijn praktijk examen?
Ik heb werkelijk geen idee. Wie weet is dit examen voor mij tijdens deze corona crisis ook wel een fluitje van een cent.

Nieuwsgierig?
Ben je net als ik nieuwsgierig hoe ik dit ga aanpakken? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief dan hou ik je op de hoogte. Met vallen en opstaan ga ik door want zonder vallen speel ik op safe en daar groei ik niet van. Naar mijn mening ben ik pas een goed voorbeeld en behandelaar van mensen wanneer ik zelf durf los te laten en te springen. Erop vertrouwend dat ik word opgevangen.

miek1.jpg